Category Archives: Poezi dashurie

Sa ndihem pa ty

Ku me ike ku humbe ku u trete
një plage ne zemër me mbete
një zjarr që kurr nuk shuhet
një emër që perjete ruhet

Se di c’me ndodh kur jam me ty
Kur me shikon me ata sy
Kur me buzeqesh me ledhaton
Koke e kembe ti me pushton.

S’e di se c’ndjen kur me ke prane
Kur të dy vetëm rrime menjane
Kur koken ve tek gjoksi im
S’e di a e ndjen shpirtin tim ?!

S’e di c’mendim ke ti për mua
Kur të shtrengoj por s’them të dua
Kur them se vdes për buzet e tua
S’e di a me beson ti mua?

S’e di c’do të ndodhë me ne të dy
Sikur të mos jem me me ty
Sikur kjo ender të ndalet një ditë
S’e di a do të shoh me o drite?

S’e di pa ty çdo bëj o yll
Pa ty kjo botë me duket një pyll
Pa ty kjo botë s’do këtë kuptim
S’e di o fiksim i trurit tim.

S’e di valle a do të duroj
Pa e puthur me atë goje
Pa e prekur me atë dorë
S’e di a do ndjej me nxehte a bore.

S’e di sa gjatë do të vazhdoje
Por di sa shumë të dëshiroj
E di sa shumë ti me gezon
Kur pak vëmendje me kushton.

E ndjej se shumë do të të dua
Sa kohe këto buze do me puthin mua
Sa kohe që zemra do t’me punoje
Emrin tënd do të kem ne goje.

S’e di sa shumë do të zgjase kjo jetë
S’di si do shkoje ne të vërtetë
Por diçka di me siguri

Mendova se isha drita jote ne erresire
Gezimi jot ne trishtim
Zjarri jot ne grice
mengova gabim e di
me the vet ti,e pash
me fal shum për bezdisjen
nëse të thash se je airi im
jeta ime shpirti im
gjysma ime që sjetoj dot paty
por un jetoj dhe pa ty mos ke frikë
crendesi ka nëse jeta ime është shkretire
nëse shpirti sme buzeqesh
nëse dhimbja me trete
rëndësi ka që jetoj dhe pa ty
mos ne buzeqeshje ne trishtim

Po shkoj me the
dhe dy pika loti t’nrine ne sy!
Po shkoj me the
atje ku malli do t’me trete për ty!

Do shkosh të thash
po un cfar të t’jap si kujtim?
Para se t’nisesh
trete n’zemër mallin tim!

Sa herë që shuhet 1 yll ne qiell
2 pika loti m’ndrijn ne sy!
Ne shpirtin tim nuk ka me diell
por ka veç mall, veç mall për Ty

Mbremjes ia shova yjet

Une mbremjes sot ia shova yjet
dhe diellit neser do t’i nis ca re…
Perse po ndjehemi sot me larg se kurre;
une me vetmine ketu, e ti… atje?!

Degjoma per nje cast k’te psheretime
qe dridhet, bashke me zemren e lenduar…
dhe une jehonen do te pres me deshperim,
qe mbrapsht te ma risjelle te trazuar.

Me fol per her’ te fundit o komete
e qiellit tim te zymte ne erresire
se ndoshta nuk do te kalosh me ketej;
ndoshta s’do mundem te te shoh me mire.

Mos u trishto aspak per brengen time
e per asgje te thene ti mos ndje faj.
Dicka te embel peshperit, edhe me pas,
me ngasherim, per ty, me ler te qaj.

At’here do ta kuptoj me mire…
Sepse as une as ti nuk qeme fajtore
per ndjenjen qe na lidhi.., e qe sot
u zhduk ne qellin tone si meteor.

Do t’i buzeqesh gjithmone kujtimit tend
dhe ti, te lutem, bej njesoj per mua…
e une me shpirt te lehtesuar, ndonese pa shprese,
me shume, me shume do te te dua.

Dhe vec nje lutje do te kisha un at’here…
qe, neper mend me sjell nje kujtim te mekur…
sikur nje cast; por vec qendro at’ cast ne heshtje…
t’i besh homazh nje dashurie, tash te vdekur.

O Shpirti im, te them sot lamtumire!
E neser yjet prape do ndizen si me pare.
Ne mendje, enderr, .., do me mbetet
ai qe me therriti “te dua me shume se ty .”

E naten, do i lutem henes perseri
atij aq larg, t’ia prishe gjumin sot…
vec per nje cast, nje cast sa t’i tregoj,
se per gjithmone, i zemres time u be Zot”

Shiko

Shiko hënën dhe
ajo puthjen time ta dhuron,
më tha dhe diçka
qe shpirtin tënd,
unë kurr ne errësirë
s’kam për ta lënë,
prandaje shpirt nga errësira
mos ki frikë se hënën do ta bëj drite